عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

93

رساله افيونيه ( فارسى )

باب دهم در بيان حالاتى كه بعد از ترك معتاد حاصل مىشود ( پوشيده نماند كه اين حالات ) « 1 » نزديك باشد به مضرّت‌هايى كه در ارتكاب آن روى مىنمايد « 2 » از آن جمله : يكى حالتى است كه نفس برنمىآيد و مىپندارد كه دل او در اقصى موضعى است از بدن او و هم وصول هواى مستنشق بر دل دشوار است از آن جهت كه پندارى « 3 » دل در موضعى است كه نفس را به او راه نيست « 4 » و هم خروج هوا به مثل « 5 » اين سبب و مىپندارد كه بر روى سينه سنگى نهاده است « 6 » و نمىگذارند كه استخوان‌ها [ ى ] سينه و شراسيف او « 7 » منبسط شوند و مىپندارند كه دل ايشان را به زير مىكشند « 8 » و ضغط القلب كه فشردن دل

--> ( 1 ) . ل و آ ( 2 ) . ل و آ : + در بسيارى ( 3 ) . ل و آ : + كه ( 4 ) . ل و آ : - نيست ( 5 ) . ل و آ : واسطه ( 6 ) . ل و آ : نهاده‌اند ( 7 ) . ل : سراشيف ؛ آ : سراسيف ( 8 ) . ل و آ : و مىپندارند كه دل ايشان به زير مىكنند